de Volkskrant

Smaakje

Tv-recensie Jean-Pierre Geelen

Je kunt, tussen die eindeloze herhalingen van detectives en Chantal Janzenkwisjes door, moeilijk beweren dat Afrika als onderwerp wordt veronachtzaamd. Bij de publieke omroep althans.

In de aanloop van het WK trok Paul Rosenmöller al door het continent; Jan Mulder en Abdelkader Benali onderzochten de rol van het voetbal ter plekke. Dezer dagen zijn er onder meer herhalingen. Van Van Dis in Afrika en Wereldhumanismedag vanuit Zambia. Het improvisatieprogramma De vloer op met Afrikaanse acteurs. Zelfs Studio Sportzomer toonde een filmpje over een van de projecten van SOS Kinderdorpen, waarin onder anderen Aron Winter de weeskinderen trachtte te vermaken. Vergeten we bijna nog VPRO’s Import, met een tweeluik over de geschiedenis van het ANC.

Meer en minder geslaagde exercities, die misschien ook een iets stereotiep beeld opleverden bij de zoveelste medicijnman – even belangrijk als een goede trainer, zoals het NOS-Journaal gisteravond nog bij ritueel kaarslicht berichtte vanuit Kameroen.

In die zee van informatie word ik keer op keer toch gegrepen door Getto Champs, een vierdelige reeks korte NPS-reportages op 3 van Mildred Roethof en Meral Uslu.
Steeds weet het duo te raken met verkenningen van de rauwe werkelijkheid in de sloppenwijken in Zuid-Afrika buiten het WK. Hun kracht: ze stappen op iedereen af, deinzen niet terug, nemen hun gesprekspartners serieus en durven ze tegen te spreken.

Ze ging mee met een jonge vrouw die zich niet liet pakken door het leven tussen de golfplaten huisjes vol verkrachting en geweld. Ze gaf (Stop Aids Now hoort tot de geldschieters) voorlichting over aids aan onwillige mannen, die niet zaten te wachten op de gratis condooms die ze uitdeelde. ‘Wij willen hooguit met een smaakje. Pepermunt, of aardbei’, zei er een. Maar liever nemen ze het risico van flesh to flesh, want: ‘Onze president, Jacob Zuma, had seks met een andere vrouw zonder condoom. Hij nam gewoon een douche. Hij is ons rolmodel.’
Ze volgde straatprostituees tussen de dronken voetbalsupporters. ‘Kaapstad is fijn, zeker met het WK. Toeristen betalen goed.’

Gisteravond demonstreerden straatjongens in Kaapstad met zichtbare arbeidsvreugde hoe zij tasjes roofden: de een trekt of snijdt een tasje los, een vriend komt tegemoet gelopen, en spoedig wisselt het tasje van eigenaar. Alles voor hun drugs, crystal meth. Een baan zit er toch niet in.

Roethof en Uslu registreerden het zonder sensatiezucht, maar met interesse en compassie.

‘Welk verdriet heb jij in je leven?’, vroeg Roethof aan een jonge man: ‘Mijn verdriet is om sommige dingen niet te weten, zoals hoe het is om een vader te hebben. Wat voor iemand zou ik zijn geweest als hij er wel was geweest?’

Je wist het natuurlijk al, maar de werkelijkheid achter het WK heeft een heel bitter smaakje.

Gepost op: 04/12/2010 12:54
Categorie: Pers